Berdien en haar man delen een woning met vrienden

De moderne definitie van een huishouden

De 25-jarige Berdien kwam tijdens haar studietijd in Utrecht terecht. Ze deelde een woning in een anti-kraakflat met een goede vriendin. Jaren later is de studententijd ingewisseld voor een werkend bestaan en hebben beide vrouwen een relatie en trouwplannen. Tijd dus voor eigen woonruimte. De zoektocht die volgt, is er een met een verrassende uitkomst.


“Ik zou met mijn toekomstige man een nieuwe woning zoeken”, vertelt Berdien. “Mijn goede vriendin Maria en haar verloofde zouden samen in de flat gaan wonen. Na een flinke zoektocht op de woningmarkt waren we echter nauwelijks opgeschoten en onze trouwdatum kwam dichterbij. Maria bood aan dat we tijdelijk in de flat konden blijven tot we iets gevonden hadden.”

Dubbel budget

“De tijdelijke oplossing deed ons nadenken over de mogelijkheden”, vervolgt Berdien. “We concludeerden dat we eigenlijk wel graag met zijn vieren wilden wonen. We zagen het verblijf in de flat als een soort van proefperiode. Ging het goed, dan zouden we op zoek gaan naar een grotere woning in Utrecht of omgeving. Als ons huurbudget verdubbelde, hadden we meer huizen om uit te kiezen. Behoorlijk slim, vonden we.”

Neus op de feiten

Zo positief als ze hun situatie zien, zo anders is de reactie van de markt. Berdien: “Die viel vies tegen, want het bleek niet zo makkelijk om zomaar een woning met elkaar te delen. Makelaars vertelden dat het niet toegestaan was. We waren geen studentenhuis en geen enkele verhuurder wilde een peperdure omzettingsvergunning (zie kader, red.) regelen. Het was gewoonweg makkelijker om een woning te verhuren aan een ‘normaal’ huishouden. We waren nogal teleurgesteld. We dachten dat we een geweldige oplossing hadden. Vier nette, werkende starters die samen één woning delen in een stad waar de woningen niet voor het oprapen liggen.”

De aanhouder wint

De twee stellen komen uiteindelijk in het buitengebied terecht, op fietsafstand van de gemeente Utrecht. Berdien: “Via een hospitaregeling (zie kader, red.) kunnen we hier met elkaar, via een hospita, een woning huren. Voor ons betekent dit een verlaging van de woonlasten, sterke sociale binding en duurzaam leven. We zorgen voor elkaar als dat nodig is, delen een auto en apparatuur in plaats van alles dubbel aan te schaffen, en ervaren veel woongenot en veiligheid. Door al het goeds dat het ons oplevert, gunnen we het andere starters ook om samen te kunnen wonen. Daarom hopen we dat deze woonvorm door een versoepeling van de regels in de toekomst normaler wordt.”

HUISVESTINGSWET

De Huisvestingswet bepaalt dat een woonruimte wordt bewoond door één huishouden. Als een woning wordt bewoond door meerdere personen, die samen geen huishouden vormen, wordt gesproken van woningdelen.


HUISVESTINGSVERORDENING

Gemeenten kunnen met een huisvestingsverordening regels stellen over de woonruimteverdeling van huurwoningen. Er kunnen ook regels in staan over woningsplitsing en omzetting van woningen. Splitsing is de transformatie van één woning naar meerdere woningen. Omzetting betekent het veranderen van een woning met één huishouden in een woning waar kamers verhuurd worden.


OMZETTINGSVERGUNNING

Een omzettingsvergunning is verplicht bij verhuur aan meer dan twee personen. Prijzen en regels verschillen per gemeente. In Nijmegen kost zo’n vergunning bijvoorbeeld 850 euro (alleen bij woningen < 220.000 euro) en in Utrecht 3000 euro.


HOSPITAREGELING

Onder een hospitaregeling verhuurt iemand een deel van de zelfstandige woning die hij zelf bewoont aan een ander huishouden, zonder omzettingsvergunning. Deze kamerhuurder woont in dat geval onzelfstandig met een huurcontract conform artikel 7:232 lid 3 BW. De randvoorwaarden kunnen per gemeente verschillen.


Lees meer op de website van de VNG en de Rijksoverheid.

De contactgegevens van Berdien zijn bekend bij de redactie.


Delen mag, graag zelfs!